فن پخت و تهیه «دوشاب» (شیره انگور) به عنوان یکی از آیین‌های کهن و ریشه‌دار، پیش‌تر با پیگیری‌های این اداره‌کل و با شماره ۱۹۷ در سال ۱۳۹۰ در فهرست میراث ملی ناملموس کشور به ثبت رسیده است؛ لذا طرح موضوعاتی مبنی بر غفلت یا عدم ثبت این اثر در استان، ناشی از عدم اطلاع دقیق از روند ثبت آثار در فهرست میراث ناملموس کشور است.

🔸با توجه به اینکه آیین‌های سنتی و فرآورده‌های بومی در گستره وسیعی از کشور رواج دارند، فن تهیه دوشاب نیز به صورت استانی و فراگیر در فهرست آثار ملی جای گرفته است، این نوع ثبت بدان معناست که هر استان، شهر و منطقه با توجه به پیشینه، آداب و رسوم و ظرفیت‌های بومی خود می‌تواند با تکیه بر این پرونده سراسری یا پرونده‌های مستقل هم‌راستا، نسبت به مستندسازی و پاسداری از این میراث اقدام کند؛ چنان‌که شهرستان‌های مختلف استان آذربایجان غربی نیز در قالب این ظرفیت قانونی، آیین‌های مرتبط با دوشاب‌پزان خود را صیانت می‌کنند، بنابراین، ثبت این آیین در سایر نقاط کشور به نام شهرهای دیگر، به هیچ عنوان تضییع‌کننده پیشینه تاریخی و جایگاه اصیل ارومیه و این استان در تولید و فرآوری سنتی انگور و دوشاب نبوده و حریم میراث فرهنگی استان محفوظ است.

🔸این اداره‌کل همواره خود را متولی صیانت، مستندسازی و معرفی مواریث ارزشمند فرهنگی و غذایی آذربایجان غربی دانسته و پرونده‌های متعددی را در حوزه میراث ملموس و ناملموس پیگیری کرده است.

🔸ضمن قدردانی از حساسیت رسانه‌ها نسبت به مواریث بومی، از خبرنگاران و اهالی قلم تقاضا می‌شود پیش از انتشار اخبار و تحلیل‌های انتقادی، جهت دریافت اطلاعات دقیق درباره روند ثبت پرونده‌ها، با روابط عمومی این اداره‌کل ارتباط برقرار نمایند تا از ایجاد هرگونه سوءتفاهم در اذهان عمومی جلوگیری شود، این مجموعه همچنان با آغوش باز پذیرای پیشنهادات و انتقادات سازنده اهالی فرهنگ و رسانه در مسیر اعتلا و معرفی ظرفیت‌های گردشگری و میراثی استان است.